عزم كردن آن وكيل از عشق كه رجوع كند به بخارا لاابالى وار ( ( 3790 ) ) سخت بىصبر و در آتشدان تيز رو سوى صدر جهان كرد اشك ريز ( ( 3791 ) ) اين بخارا منبع دانش بود پس بخارايى است هر كانش بود ( ( 3792 ) ) پيش شيخى در بخارا اندرى تا به خوارى در بخارا ننگرى ( ( 3793 ) ) جز به خوارى در بخاراى دلش راه ندهد جزر و مدّ مشكلش ( ( 3794 ) ) اى خنك آن را كه ذلت نفسه واى آن كس را كه يردى رفسه ( ( 3795 ) ) فرقت صدر جهان در جان او پاره پاره كرده بود اركان او ( ( 3796 ) ) گفت برخيزم همان جا واروم كافر ار گشتم دگر ره بگروم ( ( 3797 ) ) و ارم آن جا بيفتم پيش او پيش آن صدر نكو انديش او ( ( 3798 ) ) گويم افكندم به پيشت جان خويش زنده كن يا سر ببر ما را چو ميش ( ( 3799 ) ) كشته و مرده به پيشت اى قمر به كه شاه زندگان جاى دگر ( ( 3800 ) ) آزمودم من هزاران بار بيش بىتو شيرين مىنبينم عيش خويش ( ( 3801 ) ) غن لى يا منيتي لحن النشور ابركى يا ناقتى تم السرور ( ( 3802 ) ) ابلعى يا ارض دمعى قد كفى اشربى يا نفس وردا قد صفى ( ( 3803 ) ) عدت يا عيدى الينا مرحبا نعم ما روحت يا ريح الصبا ( ( 3804 ) ) گفت اى ياران روان گشتم وداع سوى آن صدرى كه مير است و مطاع ( ( 3805 ) ) دمبه دم در سوز بريان مىشوم هر چه بادا باد آن جا مىروم ( ( 3806 ) ) گر چه دل چون سنگ خارا مىكند جان من عزم بخارا مىكند ( ( 3807 ) ) مسكن يار است و شهر شاه من پيش عاشق اين بود حب الوطن روايت « طوبى لمن ذل نفسه و طاب كسبه و حسنت سريرته بصفاء التوحيد و الثقة بوعده تعالى و كرمت علانيه و عزل عن الناس شره . » ( 1 )

--> ( 1 ) الجامع الصغير ، سيوطى ، ج 2 ص 19 . .